Żyjące płot z krzewów liściastych czy iglastych, niskopienne bądź wysokie? Które ogrodzenie będzie najlepsze do naszego ogrodu? Natomiast w jaki sposób je posadzić a także doglądać?

Żyjące ogrodzenie z krzaków liściastych bądź iglastych, niskopienne bądź wysokie? Które płot będzie najlepsze do naszego ogrodu? Natomiast w jaki sposób je posadzić i pielęgnować?

Trudno przeceniać zalety zielonego ogrodzenia Poznań. Zdobi botanik, osłania nas przed miejskim hałasem, kurzem, spalinami, i wzrokiem przechodniów. Dostarcza przyjemny cień, umożliwia kryjówkę ptakom. Żywopłot łagodzi siłę wiatru, nie powodując zawirowań powietrza, które są za litym murem ogrodzeniowym. Lecz przed jego założeniem musimy podjąć decyzję, jaką rolę ma spełniać w ogrodzie. Czy ma nas ochraniać od sąsiada, bądź zastępować ogrodzenie, bądź pomóc w podziale ogrodu na mniejsze części oraz stworzeniu kameralnych zaułków? Winniśmy również uradzić, jaką płot będzie posiadało docelową wielkość. Od tego zależy wybór wariantu rośliny względnie krzewu.

Dużą zaletą ogrodzeń z drewek a także krzaków iglastych jest ich trwała zieleń. Podczas gdy szpalery z gatunków zrzucających liście zimą staną się ażurowe, z iglaków dalej dobrze osłaniają nas przed wzrokiem natrętnych.

Dominuje osąd, iż najlepsze na tego typu żywopłoty są tuje o kolumnowym pokroju, np. odmiany „Smaragd” a także „Spiralis”, jakie bez przycinania trwają wąski kształt. Podczas gdy zdobędą pożądaną wielkość skracamy je od góry.

Inne iglaki, np. cisy czy świerki żądają systematycznego strzyżenia.

Na zielone ogrodzenia PCV preferujemy iglaki odporne na mróz. Delikatne tuje orientalne i cyprysiki Lawsona zdołają przemarzać. Słabością takich nasadzeń jest dość wysoka cena. Wynagradzają ją niezaprzeczalne zalety: iglaste szpalery nie śmiecą liśćmi, nie trzeba ich nagminnie przycinać.

Na zielone płot z drzew liściastych wybieramy gatunki, jakie mają wzniesione pędy oraz odpowiednio się rozkrzewiają po przycięciu. W tej roli najakuratniej sprawdzają się wytrzymałe na niskie temperatury buki a także graby.

Takie drzewka, regularnie strzyżone, dobrze się zagęszczają, ze względu na to uzyskane z nich zielone ogrodzenia Poznań, zdołają zastąpić wysokie ogrodzenia. Jeśli wyselekcjonujemy rodzaje z kolcami, takie jak igliczna bądź robinia, wówczas przez ogrodzenie nie przedostanie się ani gość, ani zwierzak.

Zależnie od dynamiki wzrostu danego gatunku mamy z nich zielone ogrodzenia o odmiennej wysokości. Niskie (30-60cm) szpalery z berberysów robią za obramowanie rabat oraz ścieżek, wydzielają od siebie poszczególne części ogrodu. Takie ozdobne ogrodzenia prezentują się najakuratniej, gdy je systematycznie strzyżemy.

Z gatunków osiągających większe wymiary, jak na przykład ligustr, leszczyna bądź jaśminowce, możemy uzyskać dość spore zielone ogrodzenia wysokości 1,5 – 2m. Jeżeli mają separować skwer od ulicy, obcinamy je nadając regularny kształt.

Gdy posadzimy z nich żywe ogrodzenie w głębi parku, możemy je prowadzić w formie swobodnej.

Bez obcinania rozkrzewiają się szeroko, podkreślając naturalistyczny charakter tej części parku. To podejście zdaje dobrze egzamin również w przypadku krzewów olśniewająco kwitnących, np. pięciorników, róży pomarszczonej, lilaków bądź żylistków. Choć te gatunki wolno także strzyc, ale wówczas o wiele lepiej kwitną.

Na zielone płoty zalecane są też krzewy zimozielone.

Spośród tej grupy roślin na ogrodzenia najakuratniej sprawdza się u nas bukszpan, jak również ostrokrzew Meservy. Aczkolwiek i one po srogich zimach bywają niekiedy oszpecone przez zbrązowiałe liście. Na zachodzie Europy popularne są zielone ogrodzenie z PCV z laurowiśni bądź zimozielonych rodzajów berberysów. Na nieszczęście , w naszych warunkach klimatycznych ich listowie notorycznie brązowieją z powodu mrozów. Tym samym, o ile już zdecydujemy się na taki parkan, powinien być on mały (do 60-80cm), aby wolno go było opatulić na zimę agrowłókniną i bez trudu wyjąć spierzchnięte części.

Jeśli pragniemy uzyskać zwłaszcza dekoracyjny parkan, wskazane jest posadzić naprzemiennie dwie lub trzy odmiany tego samego krzewu (tawuły, berberysy, tuje), różniące się barwą.

Gdy zakładamy zielony płot spośród gatunków zrzucających listki na zimę, korzystnie jest obsadzić go drugim, niskim, np. spośród iglaków ewentualnie zimozielonej trzmieliny.

Elegancki wygląd mają zielone ogrodzenie z PCV strzyżone z fantazją- z krętą linką „dachu” czy też wystrzyżonymi wieżyczkami. Powinno się im jednakże poświecić dużo czasu.